وقتی انسان برای اولین بار "نارگیل" سفت را برداشت ،

وقتی انسان برای اولین بار "نارگیل" سفت را برداشت ،
هرگز فکر نمی‌کرد میان قالب قهوه ای رنگ آن ، شیره ای
خوش طعم و بو و جسمی سفید و پر خاصیت باشد ،
برای "باز کردن اندیشه"، خود را باید "شکست"
عقاید و باورهای خود را ، احساس خود را، باید روزنه های "نو" را باز کرد تا از قالب کهن و بی منطق و عادتی محیط گریخت، هیچ گاه مانند یک نارگیل بسته نمان با ذهنی نو، جهانی نو بساز،
چقدر زیبا می توان زندگی کرد وقتی می توان "معمار زندگی" خود بود!!!!!
بابک ...