ﺑﻐﻀﻢ ﺑﻪ ﻓﺮﯾﺎﺩﻡ ﺑﺮﺱ، ﺁﺭﺍﻡ... ﻭﯾﺮﺍﻥ ﻣﯿﺸﻮﻡ

ﺑﻐﻀﻢ ﺑﻪ ﻓﺮﯾﺎﺩﻡ ﺑﺮﺱ، ﺁﺭﺍﻡ... ﻭﯾﺮﺍﻥ ﻣﯿﺸﻮﻡ
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺍﯼ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ، ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻧﺎﻻﻥ ﻣﯿﺸﻮﻡ!

ﮔﻔﺘﻢ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺑﮕﺬﺭﺩ ﺩﺭﺩﻡ ﻓﺮﻭﮐﺶ ﻣﯿﮑﻨﺪ
ﺑﺎ ﻫﺮ ‌ﻧﺴﯿﻢ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻃﻮﻓﺎﻥ ﻣﯿﺸﻮﻡ!

ﮐﻔﺮ ﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺍﯼ ﺧﺪﺍ، ﺭﺳﻢ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﺍﯾﻦ ﻧﺒﻮﺩ
ﺍﻭ ﺯﯾﺮ ﺧﺎﮎ ﺳﺮﺩ ﻭ ﻣﻦ..، ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﮔﻮﺭﺍﻥ ﻣﯿﺸﻮﻡ!

ﻏﺮﺑﺖ ﺯ ﻫﺮ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻭ ﺩﺭ، ﺻﺪ ﺣﻠﻘﻪ ﺑﺮ ﺩﺭ ﻣﯿﺰﻧﺪ
ﺁﺧﺮ ﺷﺒﯽ ﻣﻦ ﺑﯽ ﺧﺒﺮ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ میشوم..!!