ﺑﻐﻀﻢ ﺑﻪ ﻓﺮﯾﺎﺩﻡ ﺑﺮﺱ ﺁﺭﺍﻡ ﻭﯾﺮﺍﻥ ﻣﯿﺸﻮﻡ

ﺑﻐﻀﻢ ﺑﻪ ﻓﺮﯾﺎﺩﻡ ﺑﺮﺱ ﺁﺭﺍﻡ ﻭﯾﺮﺍﻥ ﻣﯿﺸﻮﻡ
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺍﯼ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻧﺎﻻﻥ ﻣﯿﺸﻮﻡ
ﮔﻔﺘﻢ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺑﮕﺬﺭﺩ ﺩﺭﺩﻡ ﻓﺮﻭﮐﺶ ﻣﯿﮑﻨﺪ
ﺑﺎ ﻫﺮ ‌ﻧﺴﯿﻢ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻃﻮﻓﺎﻥ ﻣﯿﺸﻮﻡ
ﻏﺮﺑﺖ ﺯ ﻫﺮ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻭ ﺩﺭ ﺻﺪ ﺣﻠﻘﻪ ﺑﺮ ﺩﺭ ﻣﯿﺰﻧﺪ
ﺁﺧﺮ ﺷﺒﯽ ﻣﻦ ﺑﯽ ﺧﺒﺮ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ ﻣﯿﺸﻮﻡ
ﺗﺎ ﮐﯽ ﮐﻨﻢ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺯﺧﻠﻖ ﺍﯾﻦ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻠﺦ ﺭﺍ
ﻫﺮ ﺷﺐ ﺷﺒﯿﻪ ﺍﺑﺮﻫﺎ ﭘﻨﻬﺎﻧﯽ ﮔﺮﯾﺎﻥ ﻣﯿﺸﻮﻡ
ﺁﺷﻮﺏ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ ﻣﺮﺍ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﻧﯿﺴﺘﯽ
ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺳﯿﻪ ﻣﻮﯾﯽ ﺯ ﺑﺎﺩ ﻫﺮﺩﻡ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﻣﯿﺸﻮﻡ
ﯾﺎﺩ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﻣﻦ ﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﻢ ﻣﯿﺰﻧﺪ
ﺍﺷﮑﻢ ﭼﻪ ﺭﻗﺼﯽ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ " ﺑﺎﺭﺍﻥ " ﻣﯿﺸﻮﻡ