بگذار سر به سینه من

بگذار سر به سینه من
تا که بشنوی
آهنگِ اشتیاقِ دلی دردمند را...

شاید که بیش از این نپسندی به کار عشق
آزار این رمیده سر در کمند را....

بگذار سر به سینه من تا بگویمت
اندوه چیست...عشق کدام است...غم کجاست...

بگذار تا بگویمت
این مرغ خسته جان
عمریست در هوای توازآشیان جداست...

بگذار تا ببوسمت ای نوش غمگسار

بگذار تا بنوشمت ای چشمة شراب
بیمار خنده های توأم

بیشتر بخند...بیشتر بخند...

خورشید آرزوی منی