این روزهایِ پایانیِ شهریور  دلهره ی عجیبی دارد

این روزهایِ پایانیِ شهریور  دلهره ی عجیبی دارد
دلهره ای از جنسِ حال و هوایِ نابِ کودکی
با عطرِ دلبرانه ی کتاب هایِ نو و طعمِ گسِ خرمالو
ما دیگر آن کودکِ بی غم و خندانِ سالهایِ دور نیستیم
اما این دلهره یادگارِ خوبِ همان روزهاست
روزهایِ خوبی که نگرانیِ مان بخاطرِ معلمِ
تازه ای بود که نمی شناختیم و تمامِ ترسمان
برای درس هایی که قرار بود سخت تر از سال هایِ
قبل باشد چه حال و هوایِ بی نظیری بود
هنوز هم که هنوز است پاییز دلنشین تر
از تمامِ فصل هاست قدم زدن در خیابان هایِ نارنجی
و خِش خشِ جانانه ی برگ ها تسکینِ خوبی ست
اما کاش برایِ یک روز هم که شده
به روزهایِ خوبِ کودکی بر می گشتیم
مثلا اوایلِ مهر باشد و حیاطی شلوغ
و بچه هایی شاد و خندان  که با اشتیاقی بی وصف
لباس و کفش هایِ جدیدشان را به هم نشان می دهند
مثلا پاییز باشد و کودکی که بی غم و آسوده
کوله پشتی اش را روی دوشش گرفته
و سرخوش و لی لی کنان به سمتِ خانه می دود
و چه موسیقیِ دلنوازی ست خش خشِ برگهایِ پاییزی
وقتی دلت کودکانه می تپد وقتی نگرانِ هیچ چیز نیستی.

#نرگس_صرافیان_طوفان