شخصی

دکتر جعفر لک زائی:
ماهیت برنامه ریزی راهبردی تحلیل، طبقه بندی اهداف یا حرکت گام به گام، تجزیه آن اهداف به مراحل قابل اجرا و در نظر گرفتن نتایج هر مرحله و پیش بینی شده است.
تفکر راهبردی شامل کشف و ایجاد یک چشم انداز یکپارچه از مسیری است که یک سازمان باید دنبال کند.
آینده نگری جنبه ای از تفکر راهبردی است که در پی باز کردن طیف گسترده ای از مفاهیم راهبرد است که در دسترس هم هست، آینده نگری مثل تفکر راهبردی بر پایه اطلاعات محدود و گزینه ها و تکه تکه ارتباط دارد نه با گام هایی که باید برای اجرا برداشته شود.
قلمرو برنامه ریزی راهبردی دوتاست: ۱.شهودی( اگر اینطور باشد چه))-۲- هدفمند( بگذار اتفاق بیفتد،می توانیم انجام دهیم)
تفکر راهبردی کاوش گزینه هاست.
آینده پژوهی میتواند چند هدف داشته باشد. بعضی از این آینده پژوهی ها با تصمیمات عمده ای که برای خیلی از جنبه های کار لازم است توسط افراد بالا دست گرفته میشود و گرایش قوی به تصمیم گیری مشارکتی دارد چراکه آینده به همه مربوط است و افراد کار بهتری انجام دهند.
بنابراین باید تصمیم بگیرم که چه کاری می خوام انجام بدم و اینکه چجوری می خوام آن را انجام بدم.