#جشن_ایرانی

#جشن_ایرانی
جش سده
آیین‌ها

در شامگاه دهمین روز یا آبان روز از بهمن ماه با افروختن هیزمی که مردمان، از روزهای پیشین در میدان شهر یا آبادی یا بر بلندی کوهستان گرد آورده‌اند، این جشن آغاز می‌شود.
در یادکردهای تاریخی این جشن همیشه به شیوه گروهی و با گردهمایی همه مردمان شهر و کوی و روستا در یک‌جا و با برپایی یک آتش بزرگ برگذار می‌شده‌است؛ مردمان در گردآوردن هیزم با یکدیگر انبازی می‌کنند و بدین سان جشن سده، جشن همکاری و همبستگی مردمان است.[۲] زرتشتیان استان‌های کرمان، یزد، فارس و دیگر استان‌ها از دیرباز این جشن را برگذار می‌کرده‌اند؛ امروزه بجز این شهرها در روستاهای پیرامون میبد و اردکان، بافت، بردسکن، طبس (روستای پیرحاجات) و حتا در برخی کشورهای بیگانه مانند سوئد، آمریکا و استرالیا ایرانیان با گردآمدن در یک جا از شهر یا روستا در کنار هم آتشی بسیار بزرگ می‌افروزند و به نیایش‌خوانی و سرودخوانی و پایکوبی می‌پردازند؛ گفتنی است بزرگ‌ترین وباشکوه‌ترین جشن سدهٔ جهان در کرمان هر ساله برگزار می‌شود؛ همچنین در گاهشمار بنیادین و تازه زرتشتیان این روز را آبان روز نامیده‌اند.
این جشن در روزشماری نوین زرتشتیان همزمان با مهر روز از بهمن‌ماه شده، با آنکه ابوریحان بیرونی و دیگر بنمایه ها آنرا آبان روز گزارش کرده‌اند