روز عشق است ، روز وصل است روز دوست

روز عشق است ، روز وصل است روز دوست
جان فدای روی ماهی که نکوست

جان دهم اندر رهِ عشق نگار
لب نهم بر آنکه خود جام سبوست

روی ماهش حسرت شبهای تار
نطق و گفتارش برایم آرزوست

سر نهم بر آنکه فرمانش بُوَد
سر دهم بر آنکه سر از آن او
جان و دل بادا فدای چشم او
روح و ایمانم به حال جستجوست

گر شود یک دم میان باغ دل
آن شوم که همچنان دلخواه اوست

روز وصل است و ندانم دلبری
کِی رسانی دست ما در دست دوست

دل پریشان است و سر گشته سبو
جان بلب داریم و تیغ اندر گلوست

یا بِبُر یا جان مارا کن خلاص
مرگ ما هرلحظه با ما روبروست

دست ما آغشته بر خونِ غم است
تا نگوید هر "غریب" غمخوار اوست... "