ماموستاقانع

ماموستاقانع

ئه گه ر شه و بیته سه ر جیگه م که وا تاقه ی کراس غارا
( اگر آن یار خوش لباس شبانه نزدم آید)
به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را


وتم پیی: کوی به دل تویه؟ به عیشوه پی که نی و و فرموی
:(گفتم کجا را دوست داری؟ به عشوه خندید و گفت:)
کنار آب رکن آباد و گلگشت مصلی را


سه رو و زوولف و برو چاو و خه ت و خال و له بی له علت:
(سر و زلف و ابرو و چشم و خط و خال و لب لعلت)
چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را


نه ته نیا من له ره مزی تاقی میحرابی بی بروت ناگه م:
(نه تنها من به راز تاق محراب ابرویت پی نبردم)
که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را


سه لاوم کرد له یاری خوم وتی، هه ی ناعه له یک ئه بله:
( به یارم سلام کردم گفت، ناعلیک ای نادان)
جواب تلخ می زیبد بل لعل شکرخارا


که حوسنی یوسفم بینی سه عاته ن بوم مو حه ته ق بوو:
(چون حسن یوسف را دیدم هماندم یقین یافتم)
که عشق از پرده عصمت برون آرد زلیخا را


ره واجی ده فته رت قانع ئه بی مونکیر چلون بیکا:
(مدعی چگونه منکر اقبال به شعر توست)
که بر نظم تو افشاند فلک عقد ثریا را



#کورد
#کوردستان
#فرهنگ
#تمدن
#اصالت

https://telegram.me/kurdishfile