قانع (1898- 1965م)

قانع (1898- 1965م)

 

ئه گه ر شه و بیته سه ر جیگه م که وا تاقه ی کراس غارا
( اگر آن یار خوش لباس شبانه نزدم آید)

به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را



وتم پیی: کوی به دل تویه؟ به عیشوه پی که نی و و فرموی
(گفتم کجا را دوست داری؟ به عشوه خندید و گفت:)

کنار آب رکن آباد و گلگشت مصلی را



سه رو و زوولف و برو چاو و خه ت و خال و له بی له علت
(سر و زلف و ابرو و چشم و خط و خال و لب لعلت)

چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را



نه ته نیا من له ره مزی تاقی میحرابی بی بروت ناگه م
(نه تنها من به راز تاق محراب ابرویت پی نبردم)

که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را



سه لاوم کرد له یاری خوم وتی، هه ی ناعه له یک ئه بله
( به یارم سلام کردم گفت، ناعلیک ای نادان)

جواب تلخ می زیبد بل لعل شکرخارا



که حوسنی یوسفم بینی سه عاته ن بوم مو حه ته ق بوو
(چون حسن یوسف را دیدم هماندم یقین یافتم)

که عشق از پرده عصمت برون آرد زلیخا را



ره واجی ده فته رت قانع ئه بی مونکیر چلون بیکا
(مدعی چگونه منکر اقبال به شعر توست)

که بر نظم تو افشاند فلک عقد ثریا را



بزرگترین تبحر این شاعر بزرگ تلفیق زبان کوردی در زبان فارسی است که اشعار را بدین گونه در کنارهم نظم بخشیده,

بیت اول کوردی بیت دوم فارسی

که ما دراینجا معنای مصرعهای کوردی راهم برای شما عزیزان به اشتراک گذاشته ایم.


#کورد
#کوردستان
#فرهنگ
#تمدن
#اصالت