علی انسانی

علی انسانی

کنار من، صدف دیده پر گهر نکنید
به پیش چشم یتیمان، پدر پدر نکنید


توان دیدن اشک یتیم در من نیست
نثار خرمن جان علی، شرر نکنید


اگر چه قاتل من کرده سخت بی‌مهری
به چشم خشم، به مهمان من نظر نکنید


اگر چه بال و پرکودکان کوفه شکست
شما چو مرغ، سر خود به زیر پر نکنید


از آن خرابه که شب‌ها گذر گه من بود
بدون سفرۀ خرما و نان گذر نکنید


به پیرمرد جذامی سلام من ببرید
ولی ز مرگ من او را شما خبر نکنید