حرفهای پروردگار در کلاس درس دنیا ....

✍انسان داراى دو اجل است:

اجلى كه با عبادت و تقوا به تأخیر و با گناه و خلاف جلو مى افتد.

اجل نهایى كه قابل تغییر نیست و نامش «اجل مسمّى » است.

امام صادق علیه السلام فرمودند: «یعیش الناس باحسانهم اكثر ممّا یعیشون باعمارهم و یموتون بذنوبهم اكثر ممّا یموتون بآجالهم»(7) بیشتر عمر مردم بخاطر احسان و بیشتر مرگ ها بخاطر گناهان است و كمتر كسى است كه عمر یا مرگش به طور طبیعى باشد.

-----

7) بحارالانوار، ج 5، ص 140.
- گناهان گذشته، با ایمان آوردن بخشیده مى شود. «اَن اعبدوا اللّه... یغفر لكم من ذنوبكم»

- تنها بخشى از گناهان كه حق اللّه است، قابل بخشش است. «من ذنوبكم» (ولى حق الناس را باید صاحب حق ببخشد.)

- ایمان و عمل صالح، سبب طول عمر و دفع بلا مى شود. «یؤخّركم الى اجلٍ»

- علاقه به زندگى و كامیابى، خواسته اى طبیعى است كه پاداش خوبى ها قرار گرفته است. «یؤخركم الى اجلٍ»

- عمر را نهایت و پایانى است و قابل تغییر نیست. «انّ اجل اللّه اذا جاء لایوخّر»

- از آمدن مرگ بترسید و ایمان آورید. «اَن اعبدوا اللّه... انّ اجل اللّه اذا جاء لا یوخّر»

- انسان رابطه میان ایمان وعمل صالح با طول عمر را نمى داند. «لو كنتم تعلمون»