بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت سوم :
لطف ویژه سبب می‌گردد که صاحبخانه، میهمان را در پناه امنیت خودش قرار دهد، چرا که او به خدا مؤمن شده است، یعنی امنیت خود را در پناه او دیده و برده است سبب می‌گردد تا مانع از نفوذ و غلبه شیاطین انس و جنّ به او گردد اما و اگرها را به خاطر این محبت دو طرفه، برای پذیرش استغفار و توبه از میان بر می‌دارد دعای بنده‌اش را نه تنها به عنوان اعلام نیاز، بلکه به عنوان درخواست میهمان از صاحبخانه مورد توجه قرار می‌دهد به هنگام تلاوت قرآن کریم، موانع فهم، درک و ایمان را که عمده‌ آن به خاطر نفوذ شیاطین و بستن چشم و گوش و قلب ، فهم می‌شود را مرتفع می‌نماید، چنان که برای همیشه و هر زمان فرمود:فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ - پس هنگامی که قرآن می‌خوانی، از شرّ شیطان مطرود، به خدا پناه بر!(سوره نحل آیه 98)
نکته : احکام ماه مبارک بیشتر جنبه‌ نفی و بازدارندگی دارد. اگر فرموده شد که قرآن بخوانید، نماز به پا دارید، زکات دهید، به نیازمندان رسیدگی کنید و اختصاصی به ماه مبارک رمضان ندارد اگر گفته شد که از هر گناهی دوری و اجتناب نمایید، به ویژه از گناهان زبان چون دروغ، غیبت، تهمت یا گناهان چشم نگاه به نامحرم، سرقت با چشم و بپرهیزید و یا گوش خود را بر شنیدن نوای گناه شنیدن غیبت، تهمت، سخن بیهوده، لغو، غنا و ببندید که همیشگی است و اختصاصی به ماه مبارک رمضان ندارد.
احکام اختصاصی ماه مبارک رمضان، پرهیز دادن از برخی حلال‌ها، مانند خوردن، آشامیدن، سر زیر آب فرو بردن، جماع و در حال روزه می‌باشد؛ آن هم نه پرهیز به صورت منع کلی، بلکه به صورت برنامه دادن.
خوردن و آشامیدن و به غیر از آن که نیاز بدن است، همه از مشتهیات نفس حیوانی است که اگر از یک سو جهت‌دار نشود و از سوی دیگر برنامه و کنترل نداشته باشد، مانند حیوان افسار گسیخته عمل می‌کند.
خداوند متعال در ماه مبارک رمضان، یک اردوگاه اجباری درست کرد تا همه در آن تحت تربیت و مربی‌گری خودش، دوره‌ مهار نفس ببینند. از یک سو چون نفس حیوانی را کنترل می‌کنند، از اسارت آن خلاصی می‌یابند و از سوی دیگر، چون به امر خدا هدایتش می‌کنند و طبق برنامه‌ی حق تعالی با او رفتار می‌کنند، به آن جهت خدایی می‌دهند.
پس شیاطین به غل و زنجیر کشیده می‌شوند درهای رحمت خدا باز می‌گردد و درهای جهنم و عذاب بسته می‌شود حتی برای کسی که به حکم خدا روزه نمی‌گیرد.(پایان)