حدیث سی و یکم

حدیث سی و یکم
ای فرزند آدم (بدان) من زنده ای هستم که مرگی برای من نیست (به همین جهت) به آنچه فرمانت داده ام عمل کن و از آنچه نهیت کرده ام دست بردار ، تا تو را (نیز) زنده ای قرار دهم که مرگی برای تو نباشد (به عالم بقاء وارد شدی).
ای فرزند آدم من پادشاهی هستم که زوالی برای حکومت من نباشد (و فرمان من نافذ است بطوریکه) اگر به چیزی بگویم بشو ، خواهد شد (و تخلف نمی کند).
تو نیز (نسبت) به آنچه فرمانت داده ام اطاعت کن و از آنچه نهیت کرده ام دست بردار (تا خدا گونه شوی بطوریکه) اگر به چیزی بگویی بشو ، انجام پذیرد (و از فرمان تو تخلف نکند).
ای فرزند آدم اگر گفتار تو زیبا و رفتارت زشت باشد پس (بدان) که رأس منافقین هستی و اگر ظاهر تو نیکو و درونت زشت باشد پس (بدان) در رأس هلاک شدگان هستی.
ای فرزند آدم به بهشت من وارد نمی شود مگر کسی که در برابر عظمت من تواضع ، و روز را با یاد من پایان برد ، و بخاطر من نفس خود را از خواسته های نفسانی باز دارد ، با شخص غریب ، برادری ، با فقیر ، مواسات ، با مصیبت زده ، ترحم و به یتیم ، اکرام و احترام نماید ، و برای یتیم همچون پدری مهربان و برای بیوه زنان همانند همسری دلسوز باشد ، پس هر که این صفات را دارا شود ، اگر مرا بخواند اجابتش کنم و اگر از من در خواست نماید به او عطا نمایم.