هیس! مادرها فریاد نمیزنن.

هیس! مادرها فریاد نمیزنن.

مادرها، فقط بغض میکنن. حتی اشک نمیریزن؛ که نگاه فرزندشان آشفته گردد.
مادرها، فقط تحمل میکنند. تمام ناملایمتیها تمام ساختارشکنی ها را. تمام نامرادی ها را.

هیس! مادرها نمیروند.
مادرها رفتن بلدند. نمیروند؛ که آشیانه ي دل فزرندشان گرم بماند. حتی اگر دیگر نگاهی در آن خانه نیست؛ که خودشان را گرم کند.

هیس! مادرها اعتراض نمیکنند.
به حقی که پایمال شد. به دلی که شکست. به تنهایي شان. به درک نشدنشان اعتراض نمیکنند. که مبادا فرزندشان نگرانشان شود.

هیس! مادرها در گوشه ای آرام اشک میریزند. در گوشه ای با کاغذهایشان درد دل میکنند. مادرها ذره ذره آب میشوند. و هیچکس نمیفهمد.

هیس! مادرها درد دل نمیکنند .
که متهم شوند؛ به حسادت، به حماقت.
مادرانِ سرزمینِ من، فقط نگاه میکنند . تحمل میکنند و آه میکشند !
چرا که آنها خدایی را دارند؛ به وسعت قلبهای مهربانشان و نگاه فرزندانی که تکه ای از وجودشان هستند.

هیس!
حال مادران خوب است اما تو باور نکن ...