یک ماه ، درسته ، فقط 30 روز!

یک ماه ، درسته ، فقط 30 روز!
زمان فقط گذشت... حالا چیزی به نام دلبستگی وجود داره و احساس غم دارم.
بعد از اینکه چمدونم رو مرتب کردم و وسایل پرکاربرد و دوست داشتنی رو به جانشینانم دادم و با دیدن قفسه خالی احساس میکنم احساساتم کمی عمیق تر میشه.. وقتی به گذشته نگاه می کنم، چیز مهمی نبود ، اما در اون زمان تعجب کردم که چرا اینقدر تنش و سفت هستم.. ㅎ ( به اون روزها که حتی صدای باز شدن قفسه هم میرفت روی اعصابم و خورد بود. )
اخیراً به تازه‌ کارهایی نگاه میکنم که تازه شروع به کار کردن و میتونم ذهن اون هارو بخونم. اون ها من رو کمی به یاد خودم میندازن ، بنابراین اونارو دوست دارم)
خب... من با افراطی به دوران سربازیم نگاه میکنم... مغرور! البته الان به عنوان گروهبان در آخرین روزهای خدمتم درازکش رو تخت مینویسم هههه
من عاشق تعطیلات هستم!! چون میتونم استراحت خوبی داشته باشم!
این نامه الان به طور غیرمنطقی طولانی شده اما من اومدم تا چوسوک رو به شما تبریک بگویم. اما اتفاقا امروز فقط 30 روز فرصت باقیست در حالی که همه در آرامش با خانواده خود در حال استراحت هستن ذهن من توسط یک کبوتر در حال بال زدنه..
چوسوک یکم گرمه!! امیدوارم چوسوک موفقی داشته باشید و بهترین آرزوها رو برای همه شما ارسال کنم. امیدوارم پاییز زودتر بیاید تا بتونم برگ های در حال سقوط/برگ های پاییزی رو به سرم اضافه کنم~
ماه آینده در این روز می بینمت. لطفا تا اون روز مراقب سلامتی خود باشید..!
درود ( احترام نظامی ) ‘
آرمی دوستت دارم. 💜