من دخترم...

من دخترم...
ازنوع هوادار فوتبال واونم استقلالی...
ازاونایی که فارغ از احساسات دخترونش مردونه پای تیمش وایمیسه....
ازاونایی که بردوباخت واسش معنی نداره وبعداز هربازی فارغ از نتیجه توی دفتر آبی رنگش بزرگ مینویسه "استقلال قهرمان"
ازاونایی که اول هربازی حسرت اینو میخوره که چرا الان اون نباید تو ورزشگاه باشه؟؟
منم دلم میخواد یه شب قبل از دربی پرچم آبیم رو بردارم وآماده کنم واسه فردا صبح که برم استادیوم وتیممو حمایت کنم .....
منم دلم میخواد تو ورزشگاه داد بزنم"استقلال قهرمان میشه،خدامیدونه که حقشه"بگم که"استقلالم دوستت دارم"
نه اینکه قلم به دست بشینم و روی ورقه های کاغذ بی صدا فریاد بزنم!!
آقاااااای هوادار!!!
تویی که رفتن به ورزشگاه برات یه امر عادیه حرف دلم رو ساده نخون...
پشت همه این کلمه ها یه دنیا بغضه
یه دنیا اشک
یه دنیا دلشکستگی
یه دنیا عشق
عشق به تیمی که تنها سهم من از اون،خنده بابرد،وگریه با باختشه
اماااااا من....
استقلالیم وپرچم از دوش برنخواهم داشت
به امید روزی که ما دخترای تاجی تو استادیوم آزادی تیممون رو تشویق کنیم