شور ِ شیرین ِ تو بودست اگر فرهادم

شور ِ شیرین ِ تو بودست اگر فرهادم
* که از آن روز که در بند ِ توام آزادم *

درد ِ سختی ست که ویران ِ کسی بود ولی
هر چه ویران ِ تو باشم، بخدا آبادم

آنقدر جزوه ی غم خواندم و از بر کردم
که در این درس برای دگران استادم

خوش نمازیست که در خواندن هر رکعت ِ آن
غیر ِ تصویر ِ توام نیست کسی در یادم

جاده ی حنجره با بغض گلو سد شده است
و از این روست به جایی نرسد فریادم