ای کاش وفای به دل آموختنی بود

ای کاش وفای به دل آموختنی بود
یا باز چراغِ دلم افروختنی بود
"دلتنگم و با هیچکسم میل سخن نیست"
لب های من و زخم دلم دوختنی بود
هی چوب حراجت به دلم خورد، شکستم
این تکه دلم کاش که نفروختنی بود
در روز مبادا که فقط پول دوا نیست
ای کاش که شادی دل اندوختنی بود
هر "سوختنی" را که به آتش نکشانند
بگذارم و بگذر که دلم سوختنی بود