ازهم پنجشنبه ای دیگر.....

ازهم پنجشنبه ای دیگر.....

این پنجشنبه هم پنجره ی باران خورده خاطراتمان را باید بگشاییم و بیاد آنانکه دیگر اینجا نیستند، چند سطری از آسمان چشمانمان نزولات رحمانی فرو ریزیم....
چشمها را بایدبربندیم و باپای دل تا انتهای جاده دلتنگی به پیش رویم.....
و پس ازآنکه بیاد عزیزانمان آرام شدیم , آنگاه , مرکب احساس را وانهیم ، مسافر معراج خویش گردیم و بر براق اندیشه سوارشویم تا روزهایی را به تماشا بنشینیم که خورشید بدون ما نیز طلوع خواهد کرد و ستارگان بی حضور ما هم چشمک خواهند زد....!!! 
……آری شاید کمی سخت باشد اما باید باور کنیم که چرخ روزگار بی ما هم خواهد چرخید.....!!
باید در این پنجشنبه نیز پذیرای تلنگری دیگر باشیم و سری به خودمان بزنیم و بیندیشیم ،
که آیا بگونه ای زیسته ایم که با رفتن مان عده ای زانوی غم در آغوش گیرند و یادمان را شریک دلتنگی هایشان کنند....؟
آیا ۴۰نفر از آن همان مردمانی که "هودج تنهایی" مان مهمان شانه های آنانست از عمق جانشان نیکی ما را گواهی خواهند داد ؟!!!
چه شایسته است که دقایقی از پنجشنبه هایمان را فرصتی برای محاسبه خود قرار دهیم ، پیش از آنکه بفرمان آن سریع الحساب , بپای حساب ما بنشینند....!!!