پیرشالیار_بخش دوم

پیرشالیار_بخش دوم



در انتهای جاده آسفالته اورامان به جایی می رسیم که پشت بام خانه ای، حیاط خانه ای دیگر است. اینجا اورامان تخت است. روستایی با قدمت چند صد ساله، با فرهنگ و آدابی که یادگار دوران زرتشت است آیین اهوراستایی هنوز در حافظه تاریخی برخاسته از نیاکان مردم  این منطقه، جای دارد و آن را پاس می دارند. در اعتقاداتشان «چینوت» و «صراط» یکی است و از آذر گداخته دوزخ یاد می کنند. مردمان اورامان تخت، هر سال دو بار در نیمه بهار و نیمه زمستان عروسی «پیر شالیار» را جشن می گیرند، ذکر می گویند و خدا را یاد می کنند. 

 پژوهشگران و منابع مورد استفاده ی آن ها دلایل متعددی برای برگزاری جشن سده و چگونگی برپا داشتن و به وجود آمدن آن عنوان کرده اند اما هیچ یک از این دلیل ها را نمی توان با قاطعیت پذیرفت.

آن چه مسلم است این که طی هزاران سال این جشن ملی توسط همه ی ساکنان فلات ایران درخور موقعیت جغرافیایی خود و با باورهای دینی و قومی خاص آن منطقه برگزار می شود از همین روی تنها به سبب تغیر نام و دگرگونی و آمیخته شدن این جشن ها با آیین های دینی نمی توان آن را تنها به یک قوم یا یک دین نسبت داد.





#کورد
#کوردستان
#فرهنگ
#تمدن
#اصالت

https://telegram.me/kurdishfile