انسان متحیر در ستایش جزئیات این جهان هستی است..

انسان متحیر در ستایش جزئیات این جهان هستی است..
متحیر از ؛
تفاوت بال حشرات ، مانند خطوط ریز در بین لایه های نازک شیشه ای بال زنبور ..
مانند ابر های رنگی درون آسمان ابری که می توانند در چند دقیقه نور و حس و حال و رنگ و شکل ان تغییر کند ..
مانند شکوفه ها و گل هایی که در گوشه ی یک آبراهه آهنی و زمین خاکی روییده شده اند ..
مانند برق چشمان سیاه رنگ اسب که همچو یاقوتی به چشم میرسد ..
مانند افتاب دم صبح که گویی تابش نور قصد رساندن خبر آمدن یه امید ، یک شروع دوباره ‌، یک قصه ی تازه ، یک فرصت دوباره را با خود حمل می‌کند ..
مانند قاب عکس خاک خورده ای که در گوشه ی ان تسبیح سبز و براق و در روبروی ان عینک قرمز گرد و شمع های مشکی و مفاتیح پر از نوشته و خاطره یاد اون فرد رو زنده میکنه و وجودش درون تک تک فضا های ان خانه حس می‌شود ..
مانند .......
و هزاران هزار جزئیات زیبا و متحیر کننده که قابل شمارش و وصف نیستند ...
ما در میان این همه مشقت و سختی در میان این زندگی های دشوار و حسرت ها و درگیری های ذهنی بی پایان به سر می‌بریم ‌؛ اما درون این دنیا میان این همه جزئیات ، میان این همه امید زندگی می‌کنیم ..
هر روز افتاب و هر شبانگاه ماه ، به ما یاد اوری یک فرصت جدید و شروع دوباره را می‌کنند ..
پس می‌توان گفت با تمام این سختی ها هنوز هم امید هست ..
هنوز هم زندگی زیباست ..
و هر گاه خسته و نا امید بودیم می‌توانیم ثانیه ای نفس عمیق بکشیم و یکم به جزئیات زیبا و بدون بهای دنیا هم نگاه کنیم ؛ و در همان لحظه دوباره امید درون سینه ی ما شروع به حرکت و شکفتن میکند ..