بعضی ﺭﻭﺯﻫﺎ ...

بعضی ﺭﻭﺯﻫﺎ ...
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﻭﺯﻫﺎﺳﺖ،ﺩﻟﺖ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻨﺸﯿﻨﯽ ﯾﮏ ﮔﻮﺷﻪ ﻭ ﺳﺮﺕ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺷﺪ!
ﻧﻪ ﮐﺴﯽ ﺯﻧﮓ ﺑﺰﻧﺪ،
ﻧﻪ ﺻﺪﺍﯾﺖ ﮐﻨﺪ،
ﻭ ﻧﻪ حتی ﺣﺎﻟﺖ ﺭﺍ ﺑﭙﺮﺳﺪ ...
ﺩﻟﺖ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ که ﻟﺒﺎﺱ قشنگ و ﺗﻤﯿﺰﺕ ﺭﺍ ﻧﭙﻮﺷﯽ،
ﻣﻮﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺷﺎﻧﻪ ﻧﮑﻨﯽ
ﻭ ﺣﺘﯽ ﺁﻥ ﺁﻫﻨﮕﯽ ﺭﺍ ﮔﻮﺵ ﮐﻨﯽ،ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺭَﺩَﺵ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﯼ ...
ﺩﻟﺖ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻝ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺷﯽ،
ﻣﺎﻝ ﺧﻮﺩِ ﺧﻮﺩﺕ ...
ﺯﺍﻧﻮﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺑﮕﯿﺮﯼ،ﺑﻪ ﻗﺒﻞ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯽ ﻭ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ!
ﻭ ﯾﺎ حتی ﻓﮑﺮ ﻫﻢ ﻧﮑﻨﯽ ...
ﻓﻘﻂ ﺑﻐﺾ ﮐﻨﯽ ...
ﺑﯽ ﻫﯿﭻ ﺩﻟﯿﻠﯽ ...
ﺑﯽ ﻫﯿﭻ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﯼ ...
ﺑﻌﻀﯽ ﺭﻭﺯﻫﺎ ...
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﻭﺯﻫﺎﺳﺖ ﻭ ﭼﻪ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩ ﺍﮔﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ،ﺗﺎﺑﻠﻮﯾﯽ ﺑﻪ ﮔﺮﺩﻥ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﯾﺎ ﮐﺎﻏﺬﯼ ﺑﻪ ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﯾﺶ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ:
"ﻋﺰﯾﺰﺍﻧﻢ ...
ﻣﻦ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ،ﻭﻟﯽ لطفا ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻣﻦ ﻧﺸﻮﯾﺪ ...
ﻭ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺟﺎﯼ ﮐﺎﻣﻨﺖ ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺖ،
ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ی ﺍﯾﻨﮑﻪ:
ﺁﻣﺪم ﻧﺒﻮﺩﯼ،ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺁﯾﻢ ...
🄱🄰🄷🄰🅁