سکوت می کنم و حرفی برای گفتن ندارم

سکوت می کنم و حرفی برای گفتن ندارم

حرفا هایم ته کشیده ! در هوایی که تو نفس میکشی حرفی برای گفتن نمی ماند

پاییز هوای توست روزهای توست و بهار من ...
پاییز و شب های طولانی... لبخند های زیاد... شعر های خواندنی ...چای داغ ...و مادرم که همیشه همراه

شباشب پاییزی من است...

تورا همیشه کم داشتم در میانه ی همه پاییز هایی که رفنته است و حالا این پاییز با سختی که پیش روی من

دارد

نبودن تو عجیب شده است

نبودن تو سختی است غریب و بارانی مضاعف و غمی شور انگیز که مرا پیش میبرد برای گذر از پاییز امسال

پاییز من همیشه اینگونه است

دلتنگ و پر شعر و پر چای

راستی ! هیچ کس به سکوتم نرسیده و همه به فریادم رسیده اند

پس سکوت میکنم در هوایی که هوای توست...