بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
نکات مهمی در - بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، که باید بدانیم و به آن توجه داشته باشیم :
اسم، یعنی نشانه؛ لذا اسم هر کسی یا هر چیزی، با خودش متفاوت می‌ باشد.
گاهی اسم‌ها اعتباری می‌باشند، مانند اسم افراد یا اشیا؛ و گاهی اسم‌ها مسما دارند و حقیقی می‌باشند. مانند این که نام یکی علی باشد و خودش در مرتبۀ عالی وجودی قرار نداشته باشد، اما نام دیگرش پدر، یا معلم باشد، و واقعاً پدر و معلم باشد.
بنابراین، اسم الله، نشانۀ اوست که با آن شناخته، معرفی و خوانده می‌ شود، نه خود او؛ چنان که اسم افراد با خودشان فرق دارد.
اسم، فقط لفظ نیست، بلکه باید تعیین خارجی داشته باشد، یعنی باید حتماً به یک وجودی عینی اطلاق گردد. به عنوان مثال: اگر صندلی وجود عینی نداشته باشد، لفظ صندلی مفهومی ندارد؛ چنان که اگر پزشک یا مادر وجود نداشته باشد، لفظ و اسم پزشک یا مادر هیچ معنا، مفهوم و مصداقی نخواهند داشت.
اسماء الله نیز همین‌گونه‌اند و وجود عینی و خارجی دارند؛ چنان که در قرآن کریم فرمود: و اسم‌های نیکو - کمالیه برای خداست، او را با آنها بخوانید؛ و امام صادق علیه السلام فرمودند: سوگند به خدا که ماییم آن اسم‌های نیکو.