کاش یک دم، در سـر کـوی تـو مـنزل داشــتم،

کاش یک دم، در سـر کـوی تـو مـنزل داشــتم،
در مـیان گلـــشن تـو ، شــاخه ای گل داشـتم
کاش، بـیگانه بـودم ،از خـود واحوال خویش
درمـیان مـوج غـم ها، رو به سـاحل داشـتم
کاش بودم از فراقت، دیده گریان روز وشـب
اشکها در پشت پلک و عـقــده در دل داشتـم
کاش می گشتم، به گـرد روی تو، پـروانه وار
سـوختن را من دمادم، از تو حـاصل داشــتم
کاش من بودم فدایت، روز وشب دیوانه وار
همچو مجنون در جنونم ،عـقل کامل داشـتم