ﺣﺪﯾﺚ ﺩﻝ ﻭ ﻗﻠﻢ "

ﺣﺪﯾﺚ ﺩﻝ ﻭ ﻗﻠﻢ "

ﺩﻟﻢ ﮔﻔﺘﺎ
ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯ ﻗﻠﻢ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻢ ﺍﻓﺘﺪ
ﻧﻮﯾﺴﻢ ﺷﺮﺡ ﺣﺎﻟﻢ
ﺗﺎ ﮐﻪ ﺍﺷﮏ ﺍﺯ ﭼﺸﻤﺖ ﺍﻓﺘﺪ
ﻧﻮﯾﺴﻢ ﻣﺎﺟﺮﺍﯼ ﺩﺍﻍ ﻻﻟﻪ
ﻭ ﯾﺎ ﺍﺯ ﻗﺼﺔ ﺧﻮﻧﯿﻦ ﮊﺍﻟﻪ
ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺷﺮﺡ ﺣﺎﻝ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺭﺍ
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﺎﺣﺒﺪﻻﻥ
ﯾﺎ ﺑﯿﺪﻻﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﯾﺰﻡ ﺧﻮﻥ ﺩﻝ ﺍﺯ ﻧﺎﻭﮎ ﺁﻥ
ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺷﺮﺡ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺷﺮﺡ ﻫﺠﺮﺍﻥ
ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮔﺮ ﺩﻟﯽ ﺩﺭ ﺳﯿﻨﻪ ﺍﯼ ﻫﺴﺖ
ﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﻟﯿﻠﯽ ﻣﺴﺘﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﻫﺴﺖ
ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮔﺮ ﮐﻪ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﮔﺸﺘﻪ ﺷﯿﺮﯾﻦ
ﺑﻪ ﻋﺸﻘﺶ ﮐﻮﻩ ﮐﻦ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﻫﺴﺖ
ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯ ﻗﻠﻢ ﺑﺮ ﺩﺳﺘﻢ ﺍﻓﺘﺪ
ﺑﻨﺎﻟﻢ ﺗﺎ ﮐﻪ ﺧﻮﻥ ﺍﺯ ﭼﺸﻤﻢ ﺍﻓﺘﺪ