ﺑﯿﺎ ﺑﯿﺎ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﺎﺟﺮﺍﯾﯽ ﻫﺴﺖ

ﺑﯿﺎ ﺑﯿﺎ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﺎﺟﺮﺍﯾﯽ ﻫﺴﺖ
ﺑﮕﻮﯼ ﺍﮔﺮ ﮔﻨﻬﯽ ﺭﻓﺖ ﻭ ﮔﺮ ﺧﻄﺎﯾﯽ ﻫﺴﺖ
ﺭﻭﺍ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﯽﺣﺴﺎﺏ ﺩﻝ ﺑﺒﺮﯼ
ﻣﮑﻦ ﮐﻪ ﻣﻈﻠﻤﻪ ﺧﻠﻖ ﺭﺍ ﺟﺰﺍﯾﯽ ﻫﺴﺖ
ﺗﻮﺍﻧﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻋﯿﺒﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺍﺭ ﻭﻗﺘﯽ
ﻧﻈﺮ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻮﯼ ﻣﺎ ﮔﺪﺍﯾﯽ ﻫﺴﺖ
ﺑﻪ ﮐﺎﻡ ﺩﺷﻤﻦ ﻭ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺭﻓﺖ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺭﻭﺯ
ﺯ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻧﺸﻨﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ ﻫﺴﺖ
ﮐﺴﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺩﺭﺩ ﻣﻦ ﻧﺒﺨﺸﺎﯾﺪ
ﮐﺴﯽ ﻧﮕﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺍﯾﯽ ﻫﺴﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﻧﻮﺑﺖ ﺍﮔﺮ ﺧﺎﻃﺮﻡ ﺑﺸﻮﺭﺍﻧﯽ
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻃﺮﻑ ﮐﻪ ﻣﻨﻢ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺻﻔﺎﯾﯽ ﻫﺴﺖ
ﺑﻪ ﺩﻭﺩ ﺁﺗﺶ ﻣﺎﺧﻮﻟﯿﺎ ﺩﻣﺎﻍ ﺑﺴﻮﺧﺖ
ﻫﻨﻮﺯ ﺟﻬﻞ ﻣﺼﻮﺭ ﮐﻪ ﮐﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﻫﺴﺖ
ﺑﻪ ﮐﺎﻡ ﺩﻝ ﻧﺮﺳﯿﺪﯾﻢ ﻭ ﺟﺎﻥ ﺑﻪ ﺣﻠﻖ ﺭﺳﯿﺪ
ﻭ ﮔﺮ ﺑﻪ ﮐﺎﻡ ﺭﺳﺪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺭﺟﺎﯾﯽ ﻫﺴﺖ
ﺑﻪ ﺟﺎﻥ ﺩﻭﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺳﻌﺪﯼ ﻧﯿﺴﺖ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺠﺰ ﺍﺯ ﮐﻮﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺟﺎﯾﯽ ﻫﺴﺖ