برگرد و در چشمه چشمانم جاری شووو

هرشب یادت را
در هوای آلوده‌ ی دلتنگی
مینوشم ، تشنه تر می‌شوم
نمی‌دانم از جنس کدام چشمه ی گوارایی که چشمانت را هر لحظه میخواهم ،
زلال چشمانت بر گونه هایم جاری ست
آتشین می‌نوشم باران چشمت را
نبودت را
دلتنگی را
بیقراری را
به دیده می‌شویم
که بشورد دوری و سیاهی را
بودنت ماضی بعید بود
حال استمراری من
برگرد در چشمه ی چشمانم
جاری شو ..!!
دیدگاه ها (۱)

مرا باور کن....به دیار قلب من بیا...به آشیانه ی خودت،به قلب ...

فاطمه سیاحتی شاعر ایرانی

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط