نـــــــــــگران من نبــــــــــــاش

نـــــــــــگران من نبــــــــــــاش
من آنقدر امـــــــــــروز و فرداهای نیـــــــــامدن را دیده ام که دیگــــــــر هیچ وعده ی بی ســــــــــرانجامی خواب و خیــــــــــــال آرزویم را آشفته نمیـــــــــــــــکند....
حالا یاد گرفـــــــــــــته ام که فــــــــــــــراموشی دوای درد همـــــــــــه ی نیامدن ها و نداشتـــــــن ها و نخواستن هاســـــــــــــت....
یــــــــــــــاد گرفته ام کــــــــه از هیچ لبـــــــــخندی خیــــــــــــال دوست داشتن بـــــــــــه سرم نزند یــــــــاد گرفته ام که بشنوم تــــــــــــــــا فردا...
و به روی خـــــــــــودم نیاورم که فـــــــــــــــــــــرداها هــــــــــیچوقت نمی آینــــــــد...