نگران نباش!

نگران نباش!
من آنقدرامروز و فرداهای نیامدن را دیده ام
که…
که دیگر هیچ وعده بی سرانجامی
خواب و خیال آرزوهایم را آشفته نمیکند!
حالا یاد گرفته ام که فراموشی
دوای دردهمه ی
نداشتن ها…
نخواستن ها…
و نیامدن هاست!!!
یاد گرفتم که از هیچ لبخندی
خیال دوست داشتن به سرم نزند!
یاد گرفتم بشنوم تا فردا…!
و…
به روی خود نیاورم که فرداها
هیچوقت نمی آیند!!!