وقتی به اسم کنترل بیماری، در تعارض با دستورات قرآن حرکت م
وقتی به اسم کنترل بیماری، در تعارض با دستورات قرآن حرکت می‌کنیم!(۱)
خانم دکتر فعال و دغدغه‌مند، در دیدار اقشار مختلف بانوان با رهبر معظم انقلاب، پشت تریبون می‌رود تا هم از مطالبات بانوان شاغل در سیستم بهداشت و درمان و هم از گلایه‌ها و دغدغه‌های عموم بانوان کشور نسبت به شرایط مراکز درمانی بگوید. از گلایه‌های معمول که فهرست‌وار عبور می‌کند، در میانه صحبت‌هایش به موضوعی می‌پردازد که کمتر کسی انتظارش را دارد. خانم سخنران می‌گوید: «برنامه‌هایی به اسم ارتقاء سلامت در جامعه ما در حال اجراست که درواقع یک مجموعه پروژه‌های نواستعماری هستند؛ پروژه‌هایی که هدف‌شان، تغییر زیست جنسی جامعه است و در بلندمدت، بنیان خانواده را هدف گرفته‌اند. مثل بعضی برنامه‌هایی که برای کنترل HIV(ایدز) و کنترل HPV در حال اجراست.»
ضیق وقت، مانع توضیح و تشریح بیشتر می‌شود. اینطور است که بعد از پایان مراسم به سراغ خانم دکتر می‌رویم و او در توضیح مقصودش از پروژه‌های نواستعماری می‌گوید: «برای مثال، ما به اسم کنترل ایدز (HIV)، رسماً داریم به زنان روسپی خدمات ارائه می‌دهیم! یعنی این زنان به مراکز خاصی که برایشان ایجاد شده، مراجعه می‌کنند و لباس نو، غذای گرم و جای خواب در اختیارشان قرار می‌گیرد. به چه عنوانی این خدمات در اختیارشان قرار می‌گیرد؟ به این عنوان که اگر ما اینها را در این مراکز تحت پوشش قرار ندهیم، می‌روند در جامعه و با رفتارهای پرخطر، ویروس ایدز را در جامعه منتشر می‌کنند. این حرف از یک جهت، درست است. این بیماری باید با اقداماتی، کنترل شود اما آیا شما فقط باید به سرشاخه توجه و آن را کنترل کنید یا باید به ریشه بپردازید و آن را اصلاح کنید؟ مقصود من این نیست که این کار، کار آسانی است یا مسئله کنترل HIV باید رها شود. اما اینکه برنامه‌های ما، دنباله‌روی گام‌به‌گام و تقلیدی از جامعه غربی فروپاشیده از نظر خانواده و اخلاق باشد، احمقانه است.»
ادامه دارد....
خانم دکتر فعال و دغدغه‌مند، در دیدار اقشار مختلف بانوان با رهبر معظم انقلاب، پشت تریبون می‌رود تا هم از مطالبات بانوان شاغل در سیستم بهداشت و درمان و هم از گلایه‌ها و دغدغه‌های عموم بانوان کشور نسبت به شرایط مراکز درمانی بگوید. از گلایه‌های معمول که فهرست‌وار عبور می‌کند، در میانه صحبت‌هایش به موضوعی می‌پردازد که کمتر کسی انتظارش را دارد. خانم سخنران می‌گوید: «برنامه‌هایی به اسم ارتقاء سلامت در جامعه ما در حال اجراست که درواقع یک مجموعه پروژه‌های نواستعماری هستند؛ پروژه‌هایی که هدف‌شان، تغییر زیست جنسی جامعه است و در بلندمدت، بنیان خانواده را هدف گرفته‌اند. مثل بعضی برنامه‌هایی که برای کنترل HIV(ایدز) و کنترل HPV در حال اجراست.»
ضیق وقت، مانع توضیح و تشریح بیشتر می‌شود. اینطور است که بعد از پایان مراسم به سراغ خانم دکتر می‌رویم و او در توضیح مقصودش از پروژه‌های نواستعماری می‌گوید: «برای مثال، ما به اسم کنترل ایدز (HIV)، رسماً داریم به زنان روسپی خدمات ارائه می‌دهیم! یعنی این زنان به مراکز خاصی که برایشان ایجاد شده، مراجعه می‌کنند و لباس نو، غذای گرم و جای خواب در اختیارشان قرار می‌گیرد. به چه عنوانی این خدمات در اختیارشان قرار می‌گیرد؟ به این عنوان که اگر ما اینها را در این مراکز تحت پوشش قرار ندهیم، می‌روند در جامعه و با رفتارهای پرخطر، ویروس ایدز را در جامعه منتشر می‌کنند. این حرف از یک جهت، درست است. این بیماری باید با اقداماتی، کنترل شود اما آیا شما فقط باید به سرشاخه توجه و آن را کنترل کنید یا باید به ریشه بپردازید و آن را اصلاح کنید؟ مقصود من این نیست که این کار، کار آسانی است یا مسئله کنترل HIV باید رها شود. اما اینکه برنامه‌های ما، دنباله‌روی گام‌به‌گام و تقلیدی از جامعه غربی فروپاشیده از نظر خانواده و اخلاق باشد، احمقانه است.»
ادامه دارد....
- ۲.۰k
- ۲۲ دی ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
