عشق هر جا رو کند آنجا خوش است

عشق، هر جا رو کند ،آنجا خوش است.
گر به دریا افکند ، دریا خوش است.

گر بسوزاند در آتش ، دلکش است.
ای خوشا آن دل، که در این آتش است.

تا ببینی عشق را آیینه ‌وار
آتشی از جان خاموشت برآر

هر چه می‌خواهی ، به دنیا در نگر
دشمنی از خود ، نداری سخت ‌تر

عشق پیروزت کند ، بر خویشتن
عشق آتش می زند ، در ما و من

عشق را دریاب و خود را واگذار
تا بیا بی جان نو ، خورشید وار.

عشق هستی ‌زا و روح‌ افزا بود
هر چه فرمان می ‌دهد زیبا بود.

فریدون_مشیری