من تب زده بیمار وتو انگار نه انگار

من تب زده بیمار وتو انگار نه انگار
لب تشنه ی دیدار وتو انگار نه انگار

دور از تو شده سنگ صبور من دل تنگ
یک گوشه ی دیوار وتوانگار نه انگار

از چشم تو افتاده ام و زیر عبورت
له میشوم این بار وتو انگار نه انگار

دل تنگی و بی هم نفسی حال خرابی ست
روی دلم آوار وتوانگار نه انگار

من را به گناهی که نگاه تو در آن بود
بردند سر دار وتو انگار نه انگار

جان می کنم و محو تماشایی و هر روز
این حادثه تکرار وتو انگار نه انگار

بی مرگ نشد لایق چشمان تو باشم
حالا شدم انگار وتو انگار نه انگار

با عشق تو میمانم و میمیرم اگر چه
من می شوم آزار وتو انگار نه انگار