بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت دوم :
اما برخی چیزها امکان عذرخواهی و جبران ندارد. مثلاً اگر در طول روز دلی را شکسته باشید، باید بروید پیش آن فرد و از او حلالیت بطلبید، یا اینکه در مال مردم چیزی را کم و زیاد کرده‌اید و خورده‌های آن را حساب نکردید که اگر شما این خورده‌ها را حساب نکردید فردای قیامت همین‌ها را حساب می‌کنند. پس در محاسبه وقتی متوجه شدید باید از آن فرد رضایت بطلبید و اگر او هم راضی شد حل است ولی اگر راضی نشد این خورده ریزها در قیامت محاسبه می‌ شود. نه فقط برای شما بلکه برای بنده هم بدتر و ده برابر سخت‌تر محاسبه می‌ شود.
بدانید که از دارایی‌های این دنیا هیچ چیز را همراه نمیبرید، مثلاً اگر در این دنیا آبرومند بودید مثلاً پدر شما آیت الله یا شاهزاده یا امیرلشکر بوده از این چیزها در قیامت حساب نمیکنند و فقط خودتان هستید و هر کس می‌آید تک و تنها با اعمال خودش است.
تنها چیزی که انسان در آخرت همراه خود دارد و مالک آن است اعمال او در دنیا است. آدم مالک هیچ چیز نیست اگر در دنیا شما آبرو، ثروت، ملک و اموال داشته‌اید اینها برای همان دنیا بوده است و تمام شده است. بنده مثلاً عنوان استاد یک مدرسه یا مدیر یک مدرسه را داریم ولی آنجا دیگر مدرسه‌ای وجود ندارد که استاد یا مدیری باشد و مدرسه را هم نمیتوان با خود به آخرت برد، این عناوین دنیایی فقط برای همین دنیا بود و تمام شد.آنچه به شما در دنیا داده‌اند گذاشتید پشت سرتان و آمدید.
قرآن هم می‌ فرماید: وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَیٰ کَمَا خَلَقْنَاکُمْ أَوَّلَ مَرَّهٍ وَتَرَکْتُمْ مَا خَوَّلْنَاکُمْ وَرَاءَ ظُهُورِکُمْ به راستى همان گونه كه نخستين بار شما را آفريديم، اكنون نيز به هنگام مرگ يا قيامت تك و تنها نزد ما آمديد و همه‌ اموالى را كه به شما داديم پشت سر گذاشتيد و آن شفيعانى را كه در تعيين سرنوشت خودتان شريكان خدا مى‌ پنداشتيد، همراه شما نمى‌ بينيم.(سوره انعام بخشی از آیه 94)(پایان)