داستان پرسپولیس فعلی، شاید فصل بعد برای استقلال نمود پیدا

داستان پرسپولیس فعلی، شاید فصل بعد برای استقلال نمود پیدا کند. منصوریان که هنرش را در جمع کردن تیم جوان و مستعد نشان داده و جرات بازی دادن به این جوانان را هم داشته است، چند اشتباه در این فصل مرتکب شد که باعث متزلزل شدن استقلال گردید.

اول، برای تبدیل شدن به یک مربی کاریزماتیک نظیر کلوپ یا سیمئونه زیادی تقلید کرد و زیادی نمایش داد. این مسئله باعث بروز حاشیه در تیم هم شد. او بیشتر قصد دلبری از رسانه‌ها را داشت اما این شمشیر دو دم بر علیه‌اش به کار افتاد.

دوم،‌ عنصر تئوری پرداز یا ''استراتژی‌من'' در ترکیب کادرفنی و دستیارانش وجود نداشت و برای همین مجبور به آزمون و خطای زیادی برای دستیابی به چیدمان و استایل بازی اش شد. چون اعضای این کادر همه مرد اجرا بودند. مرد اجرا امروز را می‌بیند؛ اما استراتژی‌ من به فردا می‌اندیشد. نبود یک تئوری و فلسفه، حتی در انتخاب نفرات در ابتدای فصل هم موثر بود و باعث شد استقلال بازیکنان مشابه زیادی در تیمش داشته باشد.

سوم، گاهی در تفکر درستش نسبت به جوانگرایی عقب نشینی کرد و به خودش تردید راه داد.

شاید حوادث پیش آمده در نقل و انتقالات و فروش برخی بازیکنان بدون امکان جایگزینی برای منصوریان حکم توفیق اجباری یا بهتر است بگویم ''نجات اجباری'' را داشت. بازیکن توانمندی مثل بختیار رحمانی واقعا داشت به معضل تاکتیکی استقلال بدل می‌شد. که بازی دادن و بازی ندادنش برای استقلال در هر دو حالت مسئله‌ساز بود.

چهارم، منصوریان نتوانسته بود راهکار فنی برای استفاده از سرعت ذاتی بازیکنانش را پیدا کند. کمتر تیمی در ایران این تعداد بازیکن سریع و جوان را در اختیار دارد که این از محاسن ویژه استقلال است. اما تعداد زیاد بازیکنان سرعتی برای یک تیم اگر با چینش مناسب همراه نباشد برای تیم دردسر ساز خواهد بود. دقیقا مانند یک ماشین سریع با سیستم ترمز ضعیف.

این روزها که پرسپولیس واقعا جذاب شده است اگر استقلال هم به اوج برگردد مطمئنا فوتبال ایران جهشی بلند خواهد داشت.