یونجین LE SSERAFIM یک نامه درباره خودش نوشته:

یونجین LE SSERAFIM یک نامه درباره خودش نوشته:
من کسی که پارسال بودم نیستم. یک هنرمند مورد علاقه جدید دارم و یک قهوه‌ی متفاوت می‌نوشم. کم و بیش کارهای قبل رو انجام میدم، اما طوری که خودِ سال پیشم هرگز نمی‌تونست. پارسال از خودم میپرسیدم: «چطور زنده بمونم؟»
"زنده موندن" یعنی ادامه دادن به وجود داشتن، ولی کاش وجود داشتن آسون‌تر بود. احساس زنده بودن رو به یاد ندارم.
شرم، تردید، حسادت و پوچی رو به یاد دارم. تنهایی و ترس از پایان رو به یاد دارم.
چیزی که اول یک شعله کوچک در رویاهام بود اونقدر بزرگ شد که حس کردم ممکنه همه چیز رو از دست بدم. چطور این زنده موندنه وقتی احساس می‌کنم دارم نابود میشم؟ اما سال گذشته یاد گرفتم که زنده موندن، تجربه‌ای وابسته به پذیرش مرگه. همونطور که ساختن عضله یعنی پذیرش ضعف, و یادگیری یعنی پذیرش نادانی، جنگیدن برای وجود داشتن یعنی به خودت اجازه‌ی فروپاشی بدی. قدردان همه نسخه‌های خودم هستم که باهاشون به اینجا رسیدم. اون بی‌نقص نیست، اما میدونه چطور سرپا بمونه و قوی‌تر و عاقل تر شده. دوستش دارم و مطمئنم که یاد می‌گیرم هرکسی که در آینده میشم رو هم دوست داشته باشم.

❥ #YUNJIN