عملکرد روحانی _ اشک تولیدکنندگان هندوانه و پیاز از ناز مسئولان قیمت ساز ...

دوشنبه ۱۷ خرداد ۱۴۰۰ – روزنامه کیهان
ثبات؛ گمشده تولید و توزیع محصولات کشاورزی و دامی – ادامه

** انبارداری یا تجارت؟

برخی کارشناسان معتقدند: « کشوری که آنچنان پرآب نیست و از طرفی با انواع ناجوانمردی‌ها از جمله تحریم مواجه است، اولا باید تمام محصولات خود را تامین کند و ثانیا اولویت با کشت به قصد مصرف داخلی باشد و اگر مازادی ماند، به صنایع کشاورزی داده شده یا صادر شود. البته به شرط اینکه برای فصول کم محصول هم ذخیره شود.»
کارشناسان دیگری در برابر این موضع، می‌گویند:« در فصل فراوانی باید صادر کنی و در فصل کمبود وارد. ذخیره و انبارداری کالا، امری منسوخ شده است.» گروه سوم می‌گویند:« کرونا به همه کشورها ثابت کرد، دوران انبارداری و ذخیره تمام نشده و باید محصولات را برای فصل کمبود ذخیره کرد. به ویژه برای کشوری مثل ایران که هدف انواع تحریم‌هاست. البته واردات و صادرات، اگر به وابستگی کشور ختم شود، نباید صورت بگیرد اما در جهت روابط راهبردی، به ویژه با کشورهای دوست، ضروری است. به عنوان مثال لازم است در شکر و روغن خودکفا شویم تا حتی به دوستان، وابسته نباشیم اما واردات از کوبا و مالزی به دلیل روابط راهبردی ضروری است، ولو اینکه محصول وارداتی از آنها را به کشورهای دیگر، صادر کنیم.»
کشاورزان، محروم‌ترین تولیدکنندگان کشورند و هر دولتی، برکت در کارش می‌خواهد به این قشر، هر چه می‌تواند خدمت کند. امام خمینی(ره) فرمودند:«گمان نمی‏کنم عبادتی بالاتر از خدمت به محرومین وجود داشته باشد.» این لطف الهی در حق مسئولان و کارکنان وزارت جهادکشاورزی، تعاون روستایی و دیگر متولیان روستاهاست که توفیق خدمت به کشاورزان را دارند.
پایان