عملکردروحانی_ اشک تولیدکنندگان هندوانه و پیاز از ناز مسئولان قیمت ساز_ادامه...

دوشنبه ۱۷ خرداد ۱۴۰۰ –
ثبات؛ گمشده تولید و توزیع محصولات کشاورزی و دامی – ادامه
بخش نخست : اشک تولیدکنندگان هندوانه و پیاز از ناز مسئولان قیمت ساز

یکی از کشاورزان کرمانی به گزارشگر کیهان می‌گوید: «هزینه حمل بار یک کامیون 25 تنی، یک میلیون و 300 هزار تومان است که بیشتر از پول هندوانه می‌شود. مجبور شدم کل هندوانه را به جای کرایه به راننده بدهم!»
این قصه البته چندی پیش درباره گوجه فرنگی نیز تکرار شد و حجم انبوهی از گوجه‌های کشاورزان جنوبی روی دستشان ماند. وزارت جهادکشاورزی، دلیل ازدیاد محصولات کشاورزی بر مصرف را عدم اجرای الگوی کشت از سوی کشاورزان عنوان می‌کند اما توضیح نمی‌دهد اگر این محصولات بیش از مصرف است چرا در فصول کم محصول سال 99 قیمت گوجه فرنگی و خیار به کیلویی 20 هزار تومان و پیاز 16 هزار تومان رسید، حال آنکه اینک پیازکاران هم به دلیل قیمت پایین، این محصول را رها کردند یا در انبارها پوسید.
یک زن خانه‌دار می‌گوید:« با برق و فریزر معمولی، می‌توان میوه یا هر محصول کشاورزی را تا مدت‌ها ذخیره و در وقت مصرف هم با تازگی زمان خرید استفاده کرد. چطور وزارت جهادکشاورزی و دیگر مسئولان مرتبط، نمی‌توانند مازاد محصولات کشاورزی را در شرایط مناسب و پیشرفته، ذخیره کرده و در فصل کم‌محصول، به بازار عرضه کنند تا وضع قیمت‌ها به هم نریزد؟»
یک میوه فروش که اهل کردستان است، تصریح می‌کند:« در خبرها دیدم که پیاز کرمان را کمتر از کیلویی 600 تومان خریده‌اند. الان پیاز کیلویی سه هزار تومان است و در پاییز مثل پارسال به 15 – 16 هزار تومان می‌رسد. من کشاورز بودم و می‌فهمم، آنها چه می‌کشند. همه سود کشاورز به جیب دلالان می‌رود. دولت باید به قیمت، محصولات را بخرد و انبار کند و در پاییز به بازار عرضه کند.»
همکار این میوه فروش می‌گوید:« پارسال هم دلالان گوجه فرنگی را از کشاورز کیلویی 500 تومان خریدند و به مردم 20 هزار تومان فروختند. این‌طوری، روستاییان آواره شهرها می‌شوند مثل ما.»
در خبرهای سال گذشته داشتیم که هزاران تن گوجه فرنگی و پیاز و غیره به مرز عراق گسیل شد تا به این کشور صادر شود اما به دلیل اینکه عراقی‌ها به تولید برخی محصولات روی آورده و بعضی محصولات را هم از ترکیه خریداری می‌کنند، امکان صادرات میسر نشد. عمده‌فروش‌های محصولات کشاورزی به بهانه کمبود محصول و صادرات به عراق، قیمت گوجه فرنگی را به کیلویی 20 هزار و پیاز را به 16 هزار تومان رساندند. در واقع کشور، دچار باخت باخت شد. محصول ایران صادر نشد اما مردم به این بهانه زیر بار گرانی ماندند.
یک صادرکننده می‌گوید:« دلیل این امر، صادرات قبل از ارزیابی کشش بازار صادراتی است. مسئولان باید ظرفیت کشور واردکننده را ارزیابی کرده و اطلاع دهند تا صادرکنندگان، به میزان لازم اقدام کنند.»

** ضرورت وجودی الگوی کشت

با وجود تصویب لایحه الگوی کشت از سال ۸۸، اجرای این مصوبه به بهانه‌های مختلف از سوی وزارت جهاد کشاورزی تاکنون مسکوت مانده است.
وزارت جهادکشاورزی البته کشاورزان را به دلیل افزایش تولید خارج از برنامه و عدم رعایت کشت مقصر می‌داند. حال آنکه به گفته کارشناسان، در کشورهای پیشرفته و در حال توسعه، وظیفه کشاورز صرفا کاشت، داشت و برداشت است و باقی قضایا بر عهده دولت است. دولت در این کشورها، کشاورز را روی سرشان می‌گذارند اما اینجا، همه چیز تقصیر کشاورز است.
یک کشاورز در غرب استان اصفهان می‌گوید:
« رعایت الگوی کشت، باید با راهنمایی و هدایت مروجان جهادکشاورزی باشد چون آنها می‌دانند که از هر محصولی، چقدر باید کشت شود.»
ادامه در پست بعدی......