بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت چهارم :
براندازی ظلم و ستم در سایه احیای شب قدر :
اگر کسی این لیله قدر را احیاء کند، قرآن را احیاء کند و ولایت را احیاء کند، فرعون‌های هر عصری هم سرنگون خواهند شد؛ دیگر نه ظلمی در عراق می‌بینیم،نه ستمی در افغانستان مشاهده می‌کنیم، نه خونریزی و خونخواری در فلسطین و نه در جاهای دیگر! به موسای کلیم فرمود: مردم را به ایام الله متذکر کن تا ستم برافتد؛ به نبی ما هم فرمود: مردم را به لیله قدر متذکر کن تا ستم برافتد. بنابراین این لیله قدر برای ما تعیین کننده است.
اشک و آه؛ سلاح مؤمنان در برابر دشمنان :
ما چون برحقیم،باید به حقیقت متوسل بشویم. بیش از آن مقداری که ما به آهن تکیه داریم، به آه تکیه می‌کنیم. ما سلاحمان در استجابت ادعیه‌ مان ناله و آه ماست که در دعای کمیل می‌خوانیم: وَ سِلاحُهُ الْبُكاءُ (فرازی از دعای کمیل)
خدایا! به ما گفتی مسلح بشو؛ سلاح ما اشک ماست و ما این اشک را در شب‌های قدر ذخیره می‌کنیم. یک ملت ضعیف و قلیل، کم من فئة قلیله؛ اگر بخواهد غلبت فئة کثیره؛ باید باذن الله باشد. و خدای سبحان زمانی مردم عراق و افغانستان و فلسطین را نجات می‌دهد که شیعیان ایران با اشک از ذات اقدس اله نصرت اینها را طلب بکنند. صرف تاسف و تاثر ظاهری اثری ندارد. همان بنی اسرائیلی که روزی از فرعون نجات پیدا کرده‌اند، امروز دارند کار فراعنه را انجام می‌دهند! خدای سبحانی که به آنها فرمود: ما به شما قدرت دادیم: فینظر کیف تعملون، لننظر کیف تعملون (فرازی از دعای کمیل)؛ به مسلمانها هم می فرماید: اگر مسلح بشوید به سلاح اشک و ناله و دعا، شما را هم موفق خواهیم کرد. (پایان)