اشاره حضرت علی(ع) به معلق بودن زمین در فضا
اشاره حضرت علی(ع) به معلق بودن زمین در فضا
تا نزدیک به دو قرن اخیر بشر فکر می کرد که زمین در مرکز عالم قرار دارد و بسیاری از دانشمندان فکر می کردند که زمین مسطح است و کروی شکل نیست.و هر دانشمندی که سعی می کرد نظریه زمین مرکزی و مسطح بودن زمین را رد بکند مورد غضب کلیسا قرار می گرفت.در قرن اخیر با اختراع تلسکوپ و خارج شدن انسان از زمین انسان ها به این موضوع پی بردند که زمین در فضا معلق است.همچنین در بسیاری از تمدن های بدوی تصور می شد که زمین روی شاخ گاو قرار دارد یا بروی یک ماهی قرار دارد یا در یونان باستان تصور می شد که زمین بروی دست یا بازوی خدایان قرار دارد و وقتی این گاو یا ماهی یا خدا زمین را تکان می دهد زمین لرزه رخ می دهد.
در 1400 سال قبل حضرت علی (ع) در خطبه 186 نهج البلاغه به معلق بودن زمین در فضا بدون اینکه توسط نیرویی نگه داشته شود اشاره فرموده اند :
امام علی علیه السلام : [خداوند] زمین را ایجاد کرد و آن را نگه داشت، بی آن که وی را مشغول سازد. و آن را بر جایی بدون قرار استوار کرد و بی هیچ پایه ای بر پایش داشت و بی هیچ ستونی برافراشتش و آن را از کجی و انحراف نگاه داشت و از افتادن و شکافتن آن جلوگیری کرد .
این حدیث با توجه به علم امروز ما بسیار بدوی و ساده است ولی در 1400 سال قبل در شرایطی که نظریات خرافی حاکم بود و هیچ ابزار علمی وجود نداشت دانستن این مساله تنها یک معجزه محسوب می شده است.
تا نزدیک به دو قرن اخیر بشر فکر می کرد که زمین در مرکز عالم قرار دارد و بسیاری از دانشمندان فکر می کردند که زمین مسطح است و کروی شکل نیست.و هر دانشمندی که سعی می کرد نظریه زمین مرکزی و مسطح بودن زمین را رد بکند مورد غضب کلیسا قرار می گرفت.در قرن اخیر با اختراع تلسکوپ و خارج شدن انسان از زمین انسان ها به این موضوع پی بردند که زمین در فضا معلق است.همچنین در بسیاری از تمدن های بدوی تصور می شد که زمین روی شاخ گاو قرار دارد یا بروی یک ماهی قرار دارد یا در یونان باستان تصور می شد که زمین بروی دست یا بازوی خدایان قرار دارد و وقتی این گاو یا ماهی یا خدا زمین را تکان می دهد زمین لرزه رخ می دهد.
در 1400 سال قبل حضرت علی (ع) در خطبه 186 نهج البلاغه به معلق بودن زمین در فضا بدون اینکه توسط نیرویی نگه داشته شود اشاره فرموده اند :
امام علی علیه السلام : [خداوند] زمین را ایجاد کرد و آن را نگه داشت، بی آن که وی را مشغول سازد. و آن را بر جایی بدون قرار استوار کرد و بی هیچ پایه ای بر پایش داشت و بی هیچ ستونی برافراشتش و آن را از کجی و انحراف نگاه داشت و از افتادن و شکافتن آن جلوگیری کرد .
این حدیث با توجه به علم امروز ما بسیار بدوی و ساده است ولی در 1400 سال قبل در شرایطی که نظریات خرافی حاکم بود و هیچ ابزار علمی وجود نداشت دانستن این مساله تنها یک معجزه محسوب می شده است.
- ۱.۵k
- ۱۹ اسفند ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط