ارتباط شامپوها با ریزش مو و شوره سر.




بطور طبیعی پوست سر و موها با سبوم ترشح شده از غدد سباسه˛ نرم نگه داشته می شود. این ترشح چرب˛ مو و پوست را در برابر از دست دادن آب حفظ کرده و ظاهری درخشان به آن می دهد.

از سوی دیگر غبار، دوده، ذرات کراتینی پوست (پوسته) و آلوده کننده های دیگر به این لایه چرب می چسبند و موجب آلودگی پوست و موی سر می شوند. شامپوها یکی از انواع شوینده هایی هستند که جهت از بین بردن این آلودگیها، از پوست و موی سر بکار می روند.

شامپوها برای جایگزینی صابون معمولی ساخته شده اند و ترکیب اصلی آنها "سورفاکتانت” است. سورفاکتانت های موجود در شامپو قطرات کوچک چربی را که حاوی آلودگیها هستند احاطه می کنند در نتیجه حین آب کشیدن از پوست سر جدا می شوند.

طریقه شامپوزدن صحیح موها :

گره گشایی از مو :
موی خودرابا یک شانه دندانه درشت شانه کنید تا هیچگونه گره ای روی آن باقی نماند.  هرگز موی خود را درحالت خیس شانه نکنید ٬ زیرا در این حالت نیروی بیشتری برای شانه کردن مصرف می کنید بنابراین موی شما ممکن است شکسته شود.

آبکشی اولیه با آب ولرم :
درمرحله بعدی موهای خودرا با آب ولرم و نیمه گرم آبکشی نمایید. به این مرحله آبکشی اولیه و یا پیش از شستشو "  Pre-Washing "  گفته می شود که برای زدودن گردوغبار و بطورکلی آلودگیهای قابل حل درآب انجام می گیرد. هرگز از آب داغ استفاده نکنید زیرا باعث تردی و شکنندگی موهای شما خواهد شد.

پخش کردن شامپو درکف دست :
مقداری شامپو درکف دست خود بریزید و دستهای خودرا روی هم مالش دهید تا شامپو روی دستهایتان پخش شود(حرارت دستهای شما به عملکردبهترشامپو کمک می کند). درواقع کف شامپو بایدروی دست شما تشکیل گردد. مقدار شامپو توسط خودتان تعیین می شود وباید به اندازه ای باشد که کف آن تمام موهای شما را بپوشاند.

ماساژ دادن شامپو برروی پوست سر با نوک انگشتان :
شامپو راروی همه قسمتهای سرپخش نموده و با نوک انگشتانتان به آرامی روی پوست سروموهایتان ماساژ دهید (دقت نمائید که از ناخن ها استفاده نکنید) برای جلوگیری از گره خوردن و شکسته شدن مو این کاررا به آرامی و بصورت دورانی انجام دهید.

آب کشی نهایی :
دراین مرحله موی خود را به خوبی آبکشی نمایید تا هر گونه بقایای شامپو از لابلای موهای شما زدوده شود.

مزایای شامپو نسبت به صابون :
ماده فعال موجود در صابون نمک اسیدهای چرب مختلف است. این اسیدهای چرب از منابع حیوانی یا گیاهی بدست می آیند. صابون معمولی دو ضرر دارد:

* صابون معمولی PH بالایی دارد که به پوست و مو صدمه می زند. PH صابون معمولی بین ۹ و ۱۰ است (گاهی حتی بالاتر از ۱۰) که بسیار بیش تر از PH پوست نرمال (معمولا بین ۴ تا ۵/۶) است . در نتیجه وقتی صابون معمولی در تماس با پوست قرار می گیردPH  پوست را بالا می برد که ممکن است ایجاد آزار پوستی بکند.

* استفاده از صابون معمولی به همراه آبهای سنگین، نمک های کلسیم و منیزیوم تولید می کند که به مو می چسبند و این موجب شکنندگی و کدری مو و به هم چسبیدن و اشکال در شانه کردن آن می شود.

سورفاکتانت ها (مواد فعال سطحی)
سورفاکتانت ها ترکیباتی محلول در آب هستند که بخش اصلی شامپوها را تشکیل می دهند. سورفاکتانت‎ها با ساختمان شیمیایی خود عمل تمیزکردن را به عهده دارند.

بدین ترتیب که چربی را (بهراه آلودگیهای چسبیده به آن) احاطه کرده و ساختمانهای شیمیایی به نام میسل به وجود می آورند، به طوری که با آب کشیدن، چربی و آلودگی از پوست و مو برداشته می شود. چهار گروه اصلی از سورفاکتانت ها وجود دارد که با ساختمان شیمیایی و بار الکتریکی بخش آبدوست خود، از یکدیگر مجزا می شوند.

× سورفاکتانت های آنیونی، دارای بار منفی
× سورفاکتانت های کاتیونی، دارای بار مثبت
× سورفاکتانت های غیر یونی، بدون بار
× سورفاکتانت های آمفوتری، که دارای هر دو خصیصه بار مثبت و منفی هستند.

سورفاکتانت های مختلف خواص گوناگونی دارند و براساس قابلیت شستشو، کف زدن، درخشان و نرم کردن مو از یکدیگر تفکیک می شوند. شامپوها معمولا یک نوع سورفاکتانت ندارند بلکه ترکیبی از چند نوع سورفاکتانت دارند که برای انواع مختلف مو مورد استفاده قرار می گیرند برای مثال سورفاکتانت های آنیونی خواص تمیزکنندگی خیلی خوبی دارند به همین دلیل در بیشتر شامپوها از این نوع سورفاکتانت استفاده می شود.

روی برچسب اکثر شامپوها نام "سدیم لوریل سولفات ” دیده می شود که ازهمان سورفاکتانت های آنیونی هستند. غیر یونی ها، گرچه تمیزکننده های خوبی هستند ولی خاصیت کف کنندگی کمی دارند بنابراین در فرمولاسیون های شامپو استفاده زیادی ندارند.

آمفوتریک ها، دترجنت هایی با خاصیت کف کنندگی کم هستند و عموماً به عنوان پاک کننده های ضعیف قلمداد می‎شوند. آنها بسیار ملایم اند و اغلب در شامپو بچه بکا