ای که چون زمستانی

ای که چون زمستانی
و من دوست دارمت
دستت را از من مگیر
برای بالا پوش پشمینت
از بازی‌های کودکانه‌ام مترس.

همیشه آرزو داشته‌ام
روی برف، شعر بنویسم
روی برف، عاشق شوم
و دریابم که عاشق
چگونه با آتش ِ برف می‌سوزد...