ﺑﺎﺭﺍﻥ ﮐﻪ ﺷﺪﻯ

ﺑﺎﺭﺍﻥ ﮐﻪ ﺷﺪﻯ
ﻣﭙﺮﺱ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻯ ﮐﻴﺴﺖ !
ﺳﻘﻒِ ﺣﺮﻡ ﻭ ﻣﺴﺠﺪ ﻭ ﻣﻴﺨﺎﻧﻪ
ﻳﮑﻴﺴﺖ !
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﮐﻪ ﺷﺪﻯ،
ﭘﻴﺎﻟﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻧﺸﻤﺎﺭ،
ﺟﺎﻡ ﻭ ﻗﺪﺡ ﻭ ﮐﺎﺳﻪ ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻧﻪ ﻳﮑﻴﺴﺖ !
ﺑﺎﺭﺍﻥ !!!
ﺗﻮ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﺧﺪﺍ ﻣﻰ ﺁﯾﯽ،
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪﻩ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﻓﺮﺯﺍﻧﻪ ﻳﮑﻴﺴﺖ !
ﺑﺮ ﺩﺭﮔﻪ ﺍﻭ
ﭼﻮﻧﮑﻪ ﺑﻴﻔﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ،
ﺷﻴﺮ ﻭ ﺷﺘﺮ ﻭ ﭘﻠﻨﮓ ﻭ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﻳﮑﻴﺴﺖ !
ﺑﺎ ﺳﻮﺭﻩ ﺩﻝ ،
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧﺪﻯ،
ﺣﻤﺪ ﻭ ﻓﻠﻖ ﻭ ﻧﻌﺮﻩ ﻯ ﻣﺴﺘﺎﻧﻪ ﻳﮑﻴﺴﺖ !
ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﺣﻖ ،
ﻫﺮﭼﻪ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺑﮑﺎﺭ،
ﺩﺭﺧﻠﻘﺖ ﺣﻖ،
ﺭﺳﺘﻢ ﻭ ﻣﻮﺭﯾﺎﻧﻪ ﻳﮑﻴﺴﺖ !
ﮔﺮ ﺩﺭﮎ ﮐﻨﻰ،
ﺧﻮﺩﺕ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﻴﻨﻰ
ﺩﺭﮐﺶ ﻧﮑﻨﻰ ,
ﮐﻌﺒﻪ ﻭ ﺑﺘﺨﺎﻧﻪ ﻳﮑﻴﺴﺖ