رفتار نیک دیگران،برانسان تاثیر مثبت می گذارد.این امری روش

رفتار نیک دیگران،برانسان تاثیر مثبت می گذارد.این امری روشن و طبیعی است. ناپسندی های اخلاقی مردم نیز تاثیر سوء می گذارد.این هم عادی است.هنر انسان های فرزانه و هوشمند آن است که از رفتارهای ناپسند دیگران هم عبرت و درس می آموزند. هم نیکان الگوی نیکی اند،هم بدان سر مشق بدی برای غافلان.امام عاقلتر کسی است که از بدی ها راه خوبی ها را می آموزد. این همان حکمت لقمانی است که از فرزانگی او سرچشمه می گیرد. به قول سعدی : "لقمان را گفتند : ادب از که آموختی؟ گفت : از بی ادبان،که هرچه از ایشان در نظرم ناپسند آمد، از فعل آن پرهیز کردم" و اگر جز این بود،لقمان به لقب «حکیم» مشهور نمی شد.آری...ادب آموختن از بی ادبان.

همچنان که باید کم حرفی را از وراجان پرحرف و بیهوده گوی الهام گرفت.بزرگواری و کرامت نفس را هم باید از زشتی کار تنگ نظران و خسیس طبعان فرا گرفت. هیچ کس از زشتی و بدی،خوشش نمی آید پس چرا ما خود را از آن پاک نسازیم که محبوب شویم؟اگر از زشتی های دیگران،آموختیم که خوبی ها روی آوریم، «استاد اخلاق» ما در درون خودمان نهفته است. این رو،شیوه آموخته از امیرمومنان(علیه السلام) است که فرمود: «اذا رایت فی غیرک خلقا ذمیما فتجنب من نفسک امثاله» هرگاه در دیگری اخلاق ناپسندی را دیدی بپرهیز که آن گونه رفتار در خودت نباشد!عیسای مسیح هم همین روش را داشت.از او پرسیدند : چه کسی تو را ادب آموخت؟ فرمود: کسی مرا ادب نکرد.من،زشتی جهل را دیدم و از آن پرهیز کردم.


گردآوری : دایرکتوری خدمات مجالس ساقدوش
www.saghdoosh.com

انتشار این مطلب با ذکر منبع بلامانع است.

#تجربه #درس_زندگی