فصلهای روزگارم چیزی کم دارد

فصلهای روزگارم چیزی کم دارد
دلم نه باران میخواهد
و نه آسمانی ابری
ستاره ها و لمس تنهایی شب نیز کمرنگ شده اند...

دلم قاصدی میخواهد از جنس حریر نازک تنهایی ام...
از آنسوی سرزمین بی نشان دیدار...

کسی که بغضها را با دلی آشنا پرواز میدهد
همان که تکرارش را دل میستاید...

میدانی!
دلم تنها کمی...

بگذار ساده بگویم...
دلم تنها تو را میخواهد..