بی سواد کسی است که زندگی 45 درصد مردم ایران در زیر خط فقر

بی سواد کسی است که زندگی 45 درصد مردم ایران در زیر خط فقر (آن هم با
آمارهای سال 1391) را مخالف «عزت» نمی داند اما مذاکره با امریکا و پنج
بعلاوه یک را مخالف عزت کشور می داند.

بی سواد کسی است که نرخ50 درصدی «شاخص فلاکت» زندگی مردم برایش اهمیت
ندارد اما کراوات بستن یک استاد دانشگاه در سوئیس را مغایر آرمانهای
انقلاب می داند،


بی سواد کسی است که توافق ژنو را «ژنو-چای» (مترادف ترکمنچای) و مغایر با
ارزشهای اسلامی می داند اما کاهش سن فحشا به 13 سال و قاچاق دختران
ایرانی برای تن فروشی در دبی را مغایر با ارزشهای اسلامی نمی داند.


بی سواد کسی است که با ذره بین بدنبال برجسته کردن معضلات اجتماعی
کشورهای اروپایی و امریکا است اما مرگ سالانه 200 هزار نفر از شهروندان
کشور خود را به دلیل اعتیاد و عوارض سوء آن نمی بیند!
بی سواد کسی است که کسب رتبه سوم از حیث داشتن تورم اقتصادی در میان 161
کشور جهان و کسب رتبه 144از میان 177کشور جهان از حیث «فساد اداری» او
را شرمنده نمی کند اما از انگلیسی صحبت کردن و قدم زدن وزیر امور خارجه خشمگین وشرمسار است.