آدمها می آيند ؛

آدمها می آيند ؛
گاهی در زندگی ات ميمانند ؛
و گاهی در خاطره ات ؛
آن ها كه در زندگی ات ميمانند
همسفر ميشوند ؛
آنها كه در خاطرت ميمانند كوله پشتی تمامِ تجربياتت برای سفر ؛
گاهی تلخ ؛ گاهی شيرين ؛
گاهی با يادشان لبخند ميزنی ؛
گاهی يادشان لبخند از صورتت برمیدارد ؛
اما تو لبخند بزن به تلخ ترين خاطره هايت ؛
حتی بگذار همسفر زندگی ات بداند ؛
هرچه بود ؛ هرچه گذشت ؛
تو را محكم تر از هميشه ؛
و هر روز برای كنار او قدم برداشتن ساخته است .
آدمها می آيند ؛
و اين آمدن بايد رخ دهد ؛ تا تو بدانی ؛ آمدن را همه بلدند
اين ماندن است
كه هنر ميخواهد !