آدمها مي آيند

آدمها مي آيند
گاهي در زندگي ات ميمانند
گاهي در خاطره ات
آنهاكه در زندگي ات ميمانند
همسفر مي شوند
آن ها كه در خاطرت ميمانند
كوله پشتيِ تمامِ تجربيآتت براي سفر
گاهي تلخ
گاهي شيرين
گاهي با يادشان لبخندميزني
گاهي يادشان لبخند از صورتت برمي دارد
اما تو لبخند بزن
حتی به تلخ ترين خاطره هايت
هرچه بود؛ هرچه گذشت
تو را محكم تر از هميشه و هر روز ساخته است
آدمها مي آيند و اين آمدن
بايد رخ بدهد تا تو بداني
آمدن را همه بلدند
اين ماندن است كه هنر مي خواهد.