در مفتاتیح الحیات تالیف آیت الله جوادی آملی آمده که ابن ع

در مفتاتیح الحیات تالیف آیت الله جوادی آملی آمده که ابن عباس در کنار حضرت امام حسن مجتبی(ع) در مسجد الحرام بود و داشت طواف می کرد. امام معتکف بودند. فردی از امام کمک مالی خواست تا بدهی اش را بپردازد. امام فرمود: دست من خالی است و الان پولی ندارم. آن فرد گفت که شما با من بیایید و به طلبکار بگویید که به من وقت بدهد. امام اعتکاف را بهم زدند و برای شفاعت این فرد رفتند. ابن عباس سوال کرد که مگر شما معتکف نبودید؟ امام فرمود که از رسول خدا شنیدم :کسی که حاجت مومنی را برآورده کند ثوابش از نُه هزار سال عبادت بالاتر است.

آیت الله حق شناس فرموده بودند ایامی که درقم طلبه بودم روزی طلبه ای به حجره آمد و گفت پولی به من بدهید. من گفتم که من از تو گرفتارتر هستم. او رفت ،بلافاصله من احساس تب شدیدی کردم تا چند روزی این تب ادامه پیدا کرد. در عالم رویا به من گفته شد که این بخاطر این است که گرفتاری آن طلبه را برطرف نکردی. گفتم دستم خالی بود ولی گفته شد که می توانستی از کسی برای او قرض کنی یا شفاعت او را بکنی تا بتواند قرض بگیرد. بعضی ها با زبان شان واسطه ی کار خیر می شوند